Έχει περάσει λοιπόν καιρός από τότε που έγραψα κάτι. Δεν θα πω ψέματα πως δεν έχω χρόνο, λόγω διαβάσματος ή φορτωμένου προγράμματος. Έχω χρόνο και με το παραπάνω.
Ίσως αυτό που να μου λείπει είναι η όρεξη. Η έμπνευση.
Η αλήθεια είναι πως κάτι με πνίγει αυτό τον καιρό και δεν ξέρω τι. Νιώθω μια μικρή μελαγχολία η οποία δεν ξέρω πού οφείλεται. Έχω χάσει το ενδιαφέρον μου σχεδόν στα πάντα, κάνω σχεδόν τα πάντα μηχανικά και στον δρόμο περπατάω σαν αυτούς που κάποτε κορόϊδευα. Δηλαδή αυτούς που βάζουν τα χέρια στις τσέπες και κοιτάνε το πεζοδρόμιο περπατώντας.
Δεν μπορώ να πω πως "ο χρόνος μπήκε άσχημα". Αν το καλοσκεφτούμε δεν έχουν περάσει ούτε 20 μέρες από τότε που μπήκε.
Και επίσης το 2011 δεν μου λέει τίποτα σαν αριθμός.
Κενό κενό κενό.
Ήμουν στα όρια να διαγράψω αυτό το blog. Κάποιος όμως μου είπε πως του άρεσε πολύ η τελευταία μου ανάρτηση και αυτό μου έδωσε κουράγιο.
Κενό κενό κενό και πάλι.
Λυπάμαι πολύ. Αυτό το post είναι άχρηστο.
Καλό βράδυ και καλή εβδομάδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Let me know what you think