Είμαστε κάτι...

Το λάτρεψα. Όπως λάτρεψα εξ' αρχής τον Καρυωτάκη όταν τον πρωτοδιάβασα.




Δεν θέλω να κάνω περαιτέρω σχόλια, μόνο ένα ευχαριστώ στο άτομο που με έβαλε να το ακούσω, έστω και για τις ανάγκες μιας σχολικής εργασίας.

Και κάτι άλλο που διάβασα σήμερα, που σίγουρα ταιριάζει με το ύφος και το πνέυμα του Καρυωτάκη:

Η τέχνη είναι η μόνη σωτηρία από τον τρόμο της ύπαρξης.